YoDDoY

และที่ตามพวกเรามา  ก้อคือมอเตอร์ไซค์ ของเจ้าหน้าที่ ที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง เหอ เหอ เหอ

ฟัง ฟัง ดู  ได้ความว่า....พวกเราทยอย เข้ามาในฐานะนักท่องเที่ยวธรรมดา  แต่ดันรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน  ซึ่งทาง ลาวถือว่าเป็น package tour ซึ่งต้องเสียค่าหัวให้กับทางการด้วย  เอาล่ะสิ...เอางัยดีหว่า

พี่กัณฑ์บอกว่า จริง จริง แล้วค่าใช้จ่ายส่วนนี้จะรวมอยู่กับ package ของบ้านหนองหลวง  ซึ่งเราจะไปจ่ายที่หมู่บ้าน...พร้อมกับพยายามต่อโทรศัพท์ ให้ใครสักคน คุยกะเจ้าหน้าที่  แต่ก้อม่ะเป็นผล

ในที่สุด พี่กัณฑ์ ก้อต้องเดินกลับไปที่ด่าน  เพื่อเสียค่าเข้าให้กับพวกเราเป็นรายหัว ...(เท่าไหร่ไปถามเอาเองงงง)

ภาคต่อของการทำบุญแบบรายทางงงงง        เริ่มต้นขึ้นแว้วววววววววววววว.....................ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ตอนนี้ ก้อประมาณ 9.30 น. แล้วมั้ง (ม่ะมีนาฬิกา อ่ะ  แต่ประมาณ เอา)

พวกเราแวะเติมน้ำมันแล้วแถว ปากเซ มั้ง  แล้วก้อเลยไปซื้อกับข้าวที่ตลาดดาวเรือง

พอลงจากรถได้  ก้อหันมามองหน้ากัน....แล้วก้อมองหน้าพี่กัณฑ์

พี่จะให้ซื้อรัย ทำรัยเนี่ย..........

เอ่อ............ซื้อไปเหอะพี่  40 คน น่ะ....จะทำรัยก้อซื้อไปเลยเพ่..............

อ้าว.............ไหงงั้นล่ะพี่  ซาหรุปก้อคือไม่มีเมนูให้อ่ะนะ  นึกเอาเลยยยยยย.............ตอนนี้....หุหุ

เหล่าพ่อครัว แม่ครัว จำเป็น ก้อแตกวงกันซื้อ  อ่ะนะ  คว้ากันคนละอย่าง 2 อย่าง แล้วมาคิดเงินรวมกัน...เอ่อ...แล้วแม่ค้าเค้าคิดถูกป่ะเนี่ย................

แต่ที่ตบท้ายการ shopping ก้อคือ............เจ้าขวดพลาสติกสีขาวขวดนี้ อ่ะดิ

หลังจาก หลาย หลาย หลาย คน ชิมกันจนหน้าแดง ไปตาม ตาม กัน  ก้อหิ้ว เจ้าขวดนี้กลับมาได้ 3 ขวดป่ะ (ไม่แน่ใจแฮะ)

ไม่รู้ว่าจะเอามากินหรือเอามาอาบเนี่ย

พวกเราพากันอัดเข้าไปบนรถสองแถว  มีล้นทะลัก ออกมานอกรถ 2-3 คน  แต่ก้อพอไปกันได้อย่างสบาย

ข้าพเจ้าก้อนั่งฟัง คนโน้น คนนี้ เค้าทักทายกัน  มาสะดุดหูกะคำว่า>>>> ระย้า

แรก แรก ก้อรัยเหรอ รัยเหรอ..........เหอ เหอ เหอ....แต่ก้อนะ มีเฉลย ในที่สุด

หลังจากหันไปสบตากะพี่บู๊.....เจ้าของฉายา....ระย้า.........ก้อเลยถึงบางอ้อออออ

อ๋อ........ระย้า........เป็นวาจาอันไฟเราะ  ย่อมาจาก......ห้อย......(ภาษาลาวด้วยป่าวหว่า) ฮ่า ฮ่า ฮ่า

แหม แหม แหม.........ใครนะ ช่างสร้างสรรค์.........คำ........ได้ โดน เจงงงงง เจงงงงงง

แล้วภาคต่อของการทำบุญ.........ก้อยังไม่จบลง ง่าย ง่าย  ท่าทางจะกุศลหนักกันทั้งคัน

นั่ง นั่ง อยู่ ก้อได้ยินเสียง ปรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด.................

พร้อมกับคนที่ยืนห้อยอยู่ท้ายรถ  ก้อยัดตัวเองเข้ามาในรถอย่างทันทีทันใด

เหอ เหอ เหอ....เรื่องของเรื่องก้อคือ  คุณตำรวจลาว  เค้าเป่านกหวีดเรียก  เนื่องจากพวกเราทำผิดกฎจราจรที่โน่นอ่ะ

เค้าห้ามมาห้อยโหนเป็นชะนีหาสามีอยู่ท้ายรถ...แต่ก้อนะ ....มันเผลอ

พี่โด้ โชเฟอร์สุดหล่อ เลยต้องซ้อนท้ายมอไซด์ตำรวจ ไปเสียค่าปรับก่อนอ่ะ.....คิก คิก

ระหว่างการเดินทาง........บนรถ

พี่ พี่ พี่ทายสิ...บอล อายุเท่าไหร่...........เสียงเจ้าตุ๊ก  ร้องถาม...หุ หุ............

เออ..........พี่กะไม่ถูกอ่ะ......เปลี่ยนเป็น ตุ๊กทายดิ.......เจ้าตามรอย...........อายุเท่าไหร่..............

เหอ เหอ เหอ.........ทำเอานู๋ตุ๊ก อึ้งไปเลย.............55555

มีใครบางคนบอกว่า.......เจ้าตามรอย อายุ 35 ขวบ...............ก๊ากกกกกกกกกกกกกก  

ข้าพเจ้าก้อเลยทายเจ้าบอล...............อ๊ะ 26 ปี ใช่ป่ะ

เจ้าบอล.........บอกใกล้เคียงแล้วกั๊บ......ผม 27 อ่ะ.......อิ อิ อิ  พี่ทายถูก............

แต่ขอบอกที่มาของการทายอายุ 26 ปีของบอล ได้ป่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เนื่องจากมีคนทายว่าดูจากหน้าแล้ว  ตามรอย อายุ 35 ปี

และพี่ก้อรู้อายุตามรอย...........ว่าเท่าไหร่

และพี่ก้อเห็นว่าใบหน้าอันแสนหล่อของน้องบอลเนี่ยอยู่ในวัยเดียวกะเจ้าตามรอยแน่เลยยยยย.............

ดังนั้น พี่จึงทายว่า 26 ปีใกล้กะเจ้าตามรอย  เพราะใบหน้าน้องบอล แก่เท่าตามรอยยย  ฮ่า ฮ่า ฮ่า งง มั้ยเนี่ย

ซาหรุปว่า  งัยเนี่ย...........คิดกันเอาเองเน้ออ........ฮ่า ฮ่า ฮ่า

บรรยากาศ ก้อคล้าย คล้าย เมืองไทยน่ะ...ก่อนจะลงไปชมน้ำตก  ก้อจะมีร้านค้าขายของ อยู่รายรอบ....

เดินไปเพียงเล็กน้อย  เราก้อมาโผล่อยู่บริเวณ หัวน้ำตกแล้วแหละ  ฝนโปรยปรายลงมาพองามมม  แต่ก้อไม่ท ำให้เพวกเราเดือดร้อนอะไร  ยังคงเดินตากฝน พรำ พรำ  ถ่ายรูปกันต่อไป หุ หุ หุ

จากจุดนี้  เดินไปอีกนิด จะเป็นรีสอร์ตซึ่งตั้งอยู่บริเวณ หัวน้ำตก พวกเราพากันแยกย้ายถ่ายรูปกันตามอัธยาศัย

บางคนก้อเดินลงไปชมน้ำตกจากทางด้านหน้า  ซึ่งมีละอองน้ำฟุ้งกระจายอยุ่เต็มไปหมด  ทำเอาไม่อยากควักกล้องเลยอ่ะ  ละอองน้ำเพียบ ความชื้น ก้อสูง....กลัวกล้องจะเดี้ยงก่อนถึง ตาดตาเก็ดอ่ะดิ

พวกเรา ทำตัวชิว ชิว...สบาย สบายย  ย้ายก้น ไปถ่ายรูปกัน เรื่อย เรื่อย เสร็จแล้วก้อมารวมตัวเดินทางกันต่อ

คราวนี้ ไปหารัยกินกันดีก่า  หิวแย้วววววววววววววววววววว

และร้าน เฝอ ข้างทางก้อเป็นจุดหมายต่อไปของเราหุ หุ หุ

เฮละโล กันเข้าร้านแรก  จ่อมก้นได้ แป๊ะเดียว  ลูกเพ่..สั่งย้ายร้าน  ทำเอาคนขายมองตามตาปริบ ปริบ...

ก้อนะ  ร้านนี้มันดูท่าจะไม่มีรัยกินนิ

พอเลือกร้านได้แน่นอน ก้อสั่งอาหารกันหญ่ายยย  ซึ่งก้อสั่งเหมือน เหมือนกันแหละ  ประเภท เฝอ กะ ข้าวผัด

แต่ท่าทาง เจ้าของร้าน  จะไป ปลูกข้าว....ปลูกผัก  ทำเส้นก๋วยเตี๋ยวมั้งงง  ช้าโคตรรรรรรรรรรรรร

ทำเอาพวกเรา เสือหิว ทั้งหลาย หงุดหงิด กันเป็นแถว  สายตาก้อเหลือบแลเห็น ไส้ย่าง หูหมูย่าง ก้อนะ  เอามาเลยยย พร้อมข้าวเหนียววว พอจะกล้อมแกล้มแก้ขัดไปได้บ้างงงง  คนละหนุบ คนละหนับ แป๊ะเดียวว...เท่านั้น

ช่วยหั่นมาใหม่ด้วยคร้าบบบบบบบบบ...............

ระหว่างรอเจ้านางคนงาม  ก้อหันไปคว้า...มีด เขียง  พริก และกระเทียม.............เหอ เหอ..........มาทำพริกน้ำปลาอ่ะ

เหอ เหอ เหอ............เจ้าขาด  พริก น้ำปลา............ม่ายล่ายยยยยยยยย  ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เจี๊ยะข้าวกันได้ไม่กี่คน ฝนก้อเทลงมา  ทำเอาแต่ละคนวางทุกอย่าง  วิ่งเข้าหารถทันที  เนื่องจากมีหลายคนไม่ได้แพคเป้สำหรับหน้าฝนเอาไว้  เจ้าตามรอย  ก้อไปงัดเอา fly sheet ออกมาทันควัน อิ อิ

นายบอล เห็นดังนั้น  ก้อไม่รอช้า ลงมือร่วมด้วย ช่วยกัน เอา fly sheet คลุมหลังคารถ  โดยรับผิดชอบดึงมาคลุมด้านหลัง ทั้งหมด  ด้านหน้าช่างมัน....ก้อเป้คุณท่านยู่ข้างหลังนี่กั๊บ...........คิก คิก คิก

ทานข้าวเสร็จ  จ่ายกะตังค์ที่ดูเหมือนจะแพงเกินจริง แย้ววว  คราวนี้ เราก้อมุ่งหน้าสู่บ้านหนองหลวงกันเลยยยยย

ประมาณบ่าย 3-บ่าย 4 มั้ง พวกเราก้อมาถึง หมู่บ้านหนองหลวง แขวง จำปาสัก (ใช่ป่ะ)   พวกเราเข้าพักกันที่บ้านใครละเนี่ย  หลังโตเชียวว  แบ่งส่วนเจ้าบ้านกะผู้อาศัยอย่างเราเรียบร้อยด้วยนะ  หุ หุ หุ

จัดการเก็บข้าวเก็บของ พากันไปอาบน้ำ  (ซึ่งมีบางคนเจอทากน้อย ตั้งกะอยู่ที่นี่เลย) 

แล้วมารวมหัวทำกับข้าวกัน

ขอบอก.............วุ่นวายมากกกกกกกก  ก้อคนมันเยอะนิ...คนอยากช่วยก้อเยอะ

คนอยากป่วน ก้อเพียบ.............เหอ เหอ เหอ พวกที่ทำก้อทำกันไป  ส่วนวงเหล้าข้างในก้อเริ่มบรรเลงแล้วคับท่าน

โดยเหล่า staff ชาวลาว  ก้อมากันพร้อมเพรียงแว้วววววว  เสียงเพลงเคล้าเสียงดนตรี ดังกันกระหึ่ม

ส่วนอีกพวกก้อ ง่วน ทำกับข้าวกันอยู่นั้น................

และระหว่างทำกับข้าว

พี่บู๊ พี่ พี่....บอล มันเตะพี่อ่ะ...เสียงแจ้ว เจ้วของเจ้าตุ๊ก...กรอกอยู่ข้างหูพี่บู๊

เตะยังงี้เลยพี่....(ว่าพลางก้อวางขาตัวเอง ไปสะกิดพี่บู๊  หุ หุ หุ)

ส่วนอีกข้างของเจ้าบอลก้อ............พี่บู๊......ผมทำรัยพี่...พี่บอกมาดิ...ผมทำรัยพี่.............

...............มันเตะพี่นะ...เตะแบบเนี่ย  แบบเนี่ย........ (เจ้าบ่างตุ๊ก เตะอีก เตะอีก และเตะอีก  ให้พี่บู๊ ดูเป็นตัวอย่าง หุ หุ หุ)

พี่บู๊..........ส่งสายตา.............จ้องไปทางเจ้าบอล.......>>>> มรึง เตะกรู.....นี่แน่ะ...........(ว่าแล้วแกก้อเตะเจ้าบอลคืน ฮ่า ฮ่า ฮ่า)

ผมเตะพี่เหรอ............อย่างงี้ป่ะ.........(เตะพี่บู๊อีกแว้ววววววววววววว)

มรึงเตะกรู...........แล้วแกก้อเตะคืน...........โดยมีเจ้าบ่างตุ๊ก คอยยุแยงตะแคงรั่วอยู่ข้าง ข้าง ข้างงงง

งานนี้จบยังไง จำมะได้อ่ะก๊ะ (detail อาจไม่ตรงต้องขออภัย  ตอนนั้น memory error อ่ะ  หัวเราะมากไปหน่อย)

พี่บู๊ แกก้อลุกขึ้นกลางวง....เหอ เหอ เหอ กาลังหาเรื่องใครก้อม่ะรู้  เจ้าตุ๊ก  นั่งพับเพียบอยู่ด้านหลัง  ก้อพยาย้ามมมม พยายามมม

สะกิดพี่ตัวเองงงง  ด้วยการ ดึงกางเกงเรียก.......ทีละนิด ทีละนิด...และต่ำลงมาทีละนิด ทีละนิด  โอ้ยยยยยยย

กรี้ดดดดดดดดดดด...............ตุ๊ก..........แกเรียกเลยดีกว่า...ไม่ต้องดึงกางเกงเรียกกกก หรอกนะแก

เจ้าเก๋........เห็นดังนั้น  ก้อตั้งใจช่วยตุ๊กเป็นอย่างดี.....เหอ เหอ เหอ

ช่วย........................กาตุก........................ผวัะ.......................เหวอออออออออออออออออ เว้ยยยยยยยยยยยย

เฮ้ยยยยยยยยยยยยย ว้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย  รัยเนี่ย.............เค้าไม่เห็นรัยน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

หันมาเห็นอีกที  พี่บู๊ลงไปนั่งกองอยู่กะพื้น  ท่ามกลาง เพื่อน เพื่อน นั่งหัวเราะน้ำตาไหล.........

งานนี้มีใครเห็นรัยมั่ง  ไปถามกันเอาเองน้าาาาาาาาาาาาาาาาาา.............เค้าไม่รู้ไม่เห็น  แค่เป็นพยานนนนนนนน เหอ เหอ เหอ

ยังนะคับ ยังไม่จบ........มีรายการทะเลาะตบตีกัน จนต้องปิดประตูออกไปเคลียร์กันข้างนอก  ตามมาด้วยเสียงโครมครามมมมม

ฮ่า ฮ่า ฮ่า.........แต่หามีผู้ใดโตะจายยยไม่...........อ่ะนะ  ละครเรื่องนี้  ไม่เนียนนะเพ่.......

อ่ะนะหลังจากกับข้าวมื้อใหญ่ ผ่านไป  พวกเราเหล่า แม่ครัวจำเป็น  ก้อมาสุมหัวคุยกัน....เอ่อ...แบบว่า...กับข้าวไม่พอแน่ แน่

กะของผิดอย่างแรงงงง  แถมกินกันเก่ง โคตร โคตรรรร..........เอางัยดีหว่า

แล้วก้อมาได้ข้อสรุปที่ว่า  พรุ่งนี้...เราจะทิ้งเจ้าตามรอยไปจ่ายตลาดกะพี่แอ (staff ชาวลาว จ้าาา) แล้วให้เดินตามไปทีหลัง

ไม่งั้น  งานนี้มีหวังได้อดข้าวกลางป่าแน่อนนนนน

เจ้าตามรอย ก้อตกลงตามนั้น...........แต่ มีข้อแม้นะ........เขียนให้ละเอียดนะเพ่....ผมซื้อของตามสั่ง......ไม่ได้อย่าว่ากันนะ อิ อิ

คืนนั้น พี่โด้  โชเฟอร์ของเราเมามากมายยยยยย  เมาแล้วถามหาแต่พี่แอ๋ว พี่แอ๋ว ไม่รู้เป็นงัย  พี่แอ๋วไปทำรัยแกอ่ะเป่าอ่ะ

แถมยังลุกขึ้นเต้นกลางวงด้วยนะ........แหม..........เพ่..........เมาได้รมณ์ จิง จิง

แกเมาจนพวกเราคิดว่าแกน่าจะนอนพักที่บ้าน  แล้วค่อยขับรถกลับตอนเช้า  แต่เผลอแป๊ะเดียววว............แกกลับไปแล้วในเวลาดึกของคืนนั้น............โอ้แม่เจ้า..........ขอให้แกกลับบ้านโดยสวัสดิดภาพด้วยเถอะ

27 กค.2551

เช้านี้ตื่นมาอากาศสดใสมากกก เลยยยย

ก้อนะจัดแจงเตรียมตัวเริ่มเดินกันล่ะ  คงมีแต่เจ้า ตามรอย  กะพี่ลูกหาบ อีก 2-3 คน  ที่ต้องไปซื้อเสบียงเพิ่มเติมที่ตลาด  ตามที่ตกลงกันไว้เมื่อคืนนนน...........แหม........ทำเท่ห์....เป็นผู้เสียสละ.  ยอมตามไปทีหลัง....เหอ เหอ เหอ ภาพลวงตาทั้งสิ้น

โดยช่วงแรกจะเป็นทางลูกรัง  (ก้อทางรถคุณแต๋น นะแหละ)  แล้วก้อเป็นทางเดินเข้าป่าในที่สุด

พี่กัณฑ์พาพวกเราไปไหว้พระ เอาฤกษ์เอาชัย กันซะก่อน  (รู้สึกดีนะ)

แล้วคราวนี้ก้อเริ่มเดินกันอย่างจริงจังแล้วล่ะ  ทางเดินก้อไม่ยากเย็นอะไร เดินเรื่อย เรื่อย ขึ้นลง นิดหน่อย พองาม

ป่าทั้งป่า ชุ่มชื้น เป็นสีเขียวสด ดูสบายตามากเลย

เส้นทางที่เราเดิน  ก้อผ่านการเตรียมพร้อมจากทีมงานบ้านหนองหลวงเรียบร้อยแล้ว 

มีการทำสะพานข้ามลำธารที่มีกระแสน้ำเชี่ยวเกินกว่าที่พวกเราจะลุยเอง .....สวยเชียวววว

จนในที่สุด  ก้อมาถึง น้ำตกที่พี่กัณฑ์บอกว่าเป็นของแถม

ตาดเสือ...และ ตาดขมึด

พวกเราพากันวางเป้ ไว้ตรงริมทางเดิน  แล้วก้อเดินไปพร้อมกับกล้องในมือ  เพียงเวลาไม่นาน  ก้อจะพบกับสายน้ำตกอันใหญ่....อลัง....อยู่เบื้องหน้า

สายน้ำจำนวนมหาศาล ที่หลั่งไหลและถาโถมลงมาจากเบื้องบน ก่อให้เกิด ละอองน้ำฟุ้งกระจายเต็มไปหมด......

ที่นี่มีบริเวณแคมป์เก่า...ที่พี่ลูกหาบบอกว่าเป็น ญี่ปุ่น ที่มาเมื่อทริปที่แล้ว

เมื่อยืนอยู่เบื้องหน้า ตาดเสือจะอยู่ซ้าย ส่วน ขมึด จะมีขนาดเล็กกว่า อยู่ด้านขวา

แต่ละคนก้อขมีขมัน ถ่ายรูปกันอย่างเมามัน กล้องใครกล้องมัน...ถ่ายไปก้อกลัวน้ำไปด้วย

ข้าพเจ้าไปถึงเป็นกลุ่มแรก แรก ใช้เวลากะมันซักพัก  กลุ่มต่อไปก้อทยอยตามกันมาเรื่อย เรื่อย  เต็มไปหมด  ก้อเลยเดินกลับไปหาเป้ ดีกว่า อิ อิ

บริเวณที่เราทิ้งเป้ ไว้ จะมีพี่ลูกหาบนั่งเฝ้าอยู่  ตอนนี้ก้อมี พี่ขุน พี่พิชิต มั้ง....ที่อยู่ด้วยกัน

ข้าพเจ้านั่งได้พักเดียว  นายเก๋ หรือ นายโด้ หว่า จำไม่ได้  ก้อเดินจ้ำ พรวด พรวด มาที่กองเป้  พร้อมด้วย พี่ลูกหาบ 1 คน

เหอ เหอ เหอ....ทายสิเค้ามาทำรัยกัน

ตอนแรกก้องง...แต่ก้อมีเฉลยในพริบตา  เนื่องจากพี่ลูกหาบ ควัก กระติ้บ ข้าวเหนียวออกมา...............

หือ.........ไม่อยากจะบอก..............อย่างกะแร้งลง

ก้อตอนนี้มันบ่าย 2 แล้วอ่ะ  แต่ว่า แต่ละคนยังไม่ได้กินข้าวกันเลย  ไส้กิ่วหมดแล้ววว

ข้าวเหนียว เปล่า เปล่า ก้ออาหร่อย โคด โคด

ขอบอก...ครั้งแรกในชีวิตที่กินข้าวเหนียว จิ้มเกลือ.......................พึ่งรู้ว่ามันอร่อยสาหัสเลยนะ จะบอกให้

ไม่มีใครปฏิเสธเลยซักคน ต่างคนต่างปั้นข้าวเหนียว จิ้มกันหนุบหนับ หนุบหนับ  โดยมีพี่ลูกหาบยืนยิ้มอยูาข้าง ข้าง

แหม....ขอบคุณ หลาย หลาย นะเจ้า......(พวกเรามาเบียดเบียนป่ะเนี่ย)

พอกลุ่มหลัง หลัง ตามมาทัน....ก้อเลยมีหมูหวาน หมูเค็ม มาร่วมแจม   สร้างสีสรร ให้กับข้าวเหนียวกะติ้บ  ไม่ใช่สิ  ถุงนั้น มากขึ้น หุ หุ หุ

อิ่มหนำสำราญ กะมื้อกลางวันอันสุดแสนโอชะ เรียบร้อยแล้ว  ก้อมาเดินกันต่อนะคับท่าน

พี่ลูกหาบบอกว่าเดินอีกไม่นานก้อถึงแล้วล่ะ  แต่ก้อหามีคนเชื่อไม่ เหอ เหอ เหอ 

แล้วมันก้อไม่นาน จริง จริง ด้วยแหละ  เดินอยู่ดี ดี ก้อมาทะลุ ตรงแคมป์ที่ได้มีการเคลียร์พื้นที่บางส่วนแล้ว

อ้าว....นั่น นายตามรอย กะพี่ลูกหาบนิ  มาก่อนได้งัยเนี่ย

เจ้าตามรอยบอกว่า ออกเดินหลังเราไม่นาน  แล้วก้อมาถึงซักพักแล้วล่ะ 

พี่เค้าพาเดินอีกทาง  ซึ่งจะไม่ผ่าน ตาดเสือกะตาดขมึด....

อืมมมม...............ก้อนะ  เดินตามควายกันทุกคน  ถึงก่อนก้อไม่แปลก....เน๊อะ

บริเวณแคมป์  ออกจะทุลักทุเลเล้กน้อย  เนื่องจากบริเวณที่เราตั้งแคมป์  มันควรจะเรียกว่าเป็นดงกล้วย ซะมากกว่า

มีไม้ยืนต้นสำหรับผูกเปล ไม่มากนัก (แต่ก้อมี)  ส่วนคนที่จะกางเต๊นท์  ก้อต้องเคลียร์พื้นที่กันหน่อย...

เนื่องจากพื้นมีสภาพที่ไม่เรียบนัก  และก้อ แฉะ ด้วยสิ

ตอนนี้ต่างคนต่างก้อจัดการก่อร่างสร้างบ้านของตัวเอง  ชอบตรงไหน มุมไหน...จองก่อนผ่อนทีหลังได้เลย หุ หุ

เสร็จแล้วก้อพากันไปเริงร่าเล่นน้ำ  บริเวณ ลำห้วยตวย  ที่อยู่ข้างแคมป์....น้ำใสไหลเย็น....

มีความสุข เจงเลยยยยยยยยยยยยยยยย

เหอ เหอ เหอ  ยิ่งตอนทำครัวยิ่งสนุก...คนล้นหลามมมม  แค่ที่นั่งยังไม่พอเลยอ่ะ....

ที่ยิ่งไปกว่านั้น ก้อคือ  แต่ละคนไม่เคยทำกับข้าว สำหรับคน 40 คนเลยย.......เลยกะปริมาณกันไม่ถูกอ่ะ

ตอนแรกทำเสร็จก้อแบ่งเป็น 2 เซต ให้ ลูกทริป กะ ลูกหาบ

ไป ไป มา มา ลูกทริป กินซะหมด  ต้องลุกมาทำให้ลูกหาบอีกชุด....เหอ เหอ เหอ  ชุลมุน น่าดู

อ่ะนะ  หลังจากครัวชุลมุน วุ่นวายแบบไร้สติ  ไปซักพัก....ก้อหม่ำข้าว...แบบ อาหร่อยนะ ขอยืนยัน

เสร็จแล้วก้อมารวมตัวกัน นั่งฟัง เสียงเพลงอัน (ดูเหมือน) ไฟเราะ .........

อุปกรณ์รอบข้างถูกนำมาประยุกต์เป็นเครื่องดนตรีหมด...แต่ก้อนะ  ยังไงเราก้อมีกลองส่วนตัว ติดมาด้วยจริงมั้ยจ๊ะ

ส่วนใหญ่เค้าก้อร้องเพลงไทยกันนะ คุ้นนนนนนนนนนหู มั่ก มั่ก  แต่ร้องม่ะเป็นอ่ะ

แต่ที่ได้ยินบ่อย บ่อย ก้อต้องเพลงง

แตงโม แตงโม แตงโม

แตงโมแตงโมแตงโม
แตงโมลูกโตรสหวาน
ใครรับประทาน ถูกอกถูกใจ
แตงโมจินตหรามาใหม่
แตงโมจินตหรามาใหม่
ผ่าดูข้างใน เนื้อแดงจ่ายหวาย.............................

เอ่อ...มันมีความหมายอันใดรือจ๊ะ....นู๋ตุ๊ก (จินตนา) ฮ่า ฮ่า ฮ่า....................................

ผู้หลงผิด ดันไปตัดผมทรงจินตหรา............ในช่วงเวลาหนึ่ง หุ หุ หุ

คืนนั้น ใครม่ะรุ  ส่งเหล้าแดง ให้เรา เอื้อก เอื้อก........และไม่นานนนนน  เหล้าขาว จากลาววว ก้อตามมา

สุดซอย สุดซอย สุดซอยยยยยยยยยยยยยย..........................

เสียงเชียร์จาก ชายเต กะนายเบียร์ กะเจ้า..กะ ทุก ทุก คน...เอาวะ  หมดก้อหมด

เอื้อกกกกกกก..........โอ้ยยยยยยยยยย เริ่มมึน แล้วว่ะ

แก้วแล้วแก้วเล่า...........มัยมันมาเร็วจังว่ะ